Een bijzondere maar leuke opdracht
Het begint bij een vraag
Meestal contacteren mensen me om hun hond, kat, paard te komen verzorgen. Maar deze aanvraag was net iets anders. Alleen een toom zijdehoentjes bij het vallen van de avond te slapen leggen.
Voor de meeste kippen-mensen is het ondertussen een afwijkende vraag. Want tegenwoordig zijn er vele geautomatiseerde oplossingen op de markt waardoor hulp van buitenaf voor een dag of drie niet nodig is.
Mijn man en ik zijn nog van de oude stempel en leggen onze kipjes liever zelf manueel te slapen. Deze aanvraag klonk in mijn oren niet afwijkend, maar eerder bewonderend zoals ‘hè, er zijn nog mensen zoals wij.’
De kennismaking en het verhaal
De kennismaking
De dame had vroeg genoeg geboekt om zeker te zijn van oppas. Bij honden en paarden plan ik altijd een kennismakingsgesprek in kort na de aanvraag, met nog een terugkom-moment vlak voor de oppasperiode. Er moet een wederzijdse klik zijn. Is dit er niet, is er nog voldoende tijd om op zoek te gaan naar een andere oppas.
Bij kleine dieren zoals kippen, katten, cavia’s, konijnen, vissen, … en ook bij gewoon huisoppas plan ik de kennismaking zo dicht mogelijk in tegen de oppasperiode. Dan zit alles nog vers in het geheugen.
Het verhaal
De dame dacht dat ik deze vraag tot oppas misschien onnozel zou vinden. Ook omdat het maar voor drie avonden was. Helemaal niet, omdat wij zelf ook oppas laten komen om ’s morgens en ’s avonds de deurtjes van onze kippenhokken open en dicht te komen doen. Dus totaal geen probleem hoor!
De zijdehoentjes waren iets meer dan een maand bij haar thuis. Ze hadden twee hokken ter hunner beschikking: een kleintje dat niet op pootjes stond en zonder deurtje en een groot degelijk hok op poten met een automatisch deurtje. Het frappante was dat de kipjes wel in het kleine hokje gingen ’s avonds, maar niet in het grote hok dat beveiligd was met een deurtje. Geen enkel roofdier zou hen te grazen kunnen nemen in hun slaap. Nog raarder was dat de kippen wel hun ei legden in de legbak van het grote hok. Het waarom, het was een grote vraag.
Maar goed, zowel de dame als ik maakten hier geen drama van. Het positieve is dat de kipjes toch enig toezicht hadden en voor mij… ik had werk.
Mijn opdracht: tegen valavond de kipjes van het kleine hokje naar het grote hok overplaatsen. Een voor één. Een eenvoudige opdracht.
De oppasperiode
Mijn plan van aanpak
Omdat ik het risico niet wilde lopen dat de eerste kip terug langs het deurtje naar buiten zou lopen terwijl ik kip 2 ging pakken, deed ik op voorhand (bij aankomst al ) het deurtje dicht. Voor mensen die het principe niet kennen: je kan zelf uren en dergelijke instellen, maar je kan ook manueel bedienen. De kipjes zette ik langs het dakje van de legbak in hun hok.
’s Morgens ging het deurtje automatisch open, zodat de vier jongedames vrolijk en gezwind in hun wei konden lopen.
Bijna een hartverzakking
De derde en laatste avond. Het is altijd een afscheid en afscheid nemen is altijd dubbel.
Altijd is er in een toom een kip die heel lang buiten blijft of enkele malen terug buiten komt bij het minste geritsel van een grassprietje. Wachtende tot deze Chef d’Equipe eindelijk naar binnen zou gaan, maakte ik het grote hok proper. Ik deed het dakje van de legbak eraf en schrok me een aap!
Een wit kipje lag al rustig te slapen. Toen ik via het deurtje naar binnen keek, lag er ook een tweede kip al in het grote hok.
Een geweldige vooruitgang! Ik denk dat het door het ‘geruis’ van het dichtgaande deurtje was dat de kipjes een schrik gepakt hebben. Zeker weten we dat natuurlijk niet.
Toch fijn om zo een oppasperiode te mogen afsluiten en de dame goede hoop te geven.
Deze opdracht viel onder verminderd tarief.